روزی که علی دایی سرمربی تیم ملی شد کاملا مشخص بود که چه سرنوشتی در انتظار او هست! و من به نوبه خویش بارها نوشتم و گفتم که آقای دایی برادر من زود است شما سرمربی تیم ملی شوی ! شما با این کارنامه عالی زود است اعتبار خویش را خرج تیم ملی کنی . اما یکسالی گذشت و علی دایی که خود می توانست زمانی بر ریاست سازمان تربیت بدنی تکیه بزند ، حالا اعتبار خویش را در دست افراد سیاسی ورزش می بیند که تصمیم می گیرند او باشد یا نباشد.
دوستان در همه جای دنیای رسم است که نخبگان و اسطوره های ورزش پس از اتمام بازیگری خویش به واسطه سازمان ورزش به کلاسهای پیشرفته مدیریت و مربیگری می فرستند و پس از چندین سال حکم برایش صادر می کنند ولی در ورزش ما رسم است که سریعا نخبه کشی کنیم  و روزهای آغازین سرمربیگری خویش را روی نیمکت تیم ملی تجربه می کند با این شرایط مقصر کیست؟
تا سازمان ورزش به دنبال نتیچه گرایی باشد ، مردم هم آستانه تحملشان کم است و در هر صورت خواستار برد هستند ولی آیا زمانی فرا می رسد که مدیریت ورزش به دنبال آینده گرایی باشد؟ چیزی که در برنامه دایی وجود داشت یا ساده تر گفنه باشم جراتی که دایی به خرج داد ستودنی بود وسالها بود کسی جرات استفاده از جوانان را در این سطح را نداشت! کاش به جای این اخراج ها مسئولین ورزش بیشتر در کار خودشان خبره بودند و تصمیمی صحیح تر می گرفتند به امید آن روز....این مطلب در این تاریخ نوشته شده است ۸/۱/۸۸